Cannot find server

one week more to go. finals na. heto na naman, kakabahan na naman ako. tensionado.

i really think that this summer is one of the hardest… pano ko nasabing hardest? aside from the fact that im taking advance accounting subjects, everyday… wholeday… may mga nangyaring kakaiba sa kin ngayon.

sa studies… sobrang toxic! gigising ako nang maaga para pumasok sa school ng maghapon, then afterwards uwi na agad,,, madalas ginagabi pa ako ng uwi… mahirap kasing sumakay sa terminal kasi konti lang ang tao sa recto… tapos ganun! araw araw, paulit ulit lang ang ginagawa ko… gising, kain, byahe, aral, kain, uwi, aral, tulog… nakakasawa. sa totoo lang. pero, iniisip ko na lang, di bale.. one week na lang naman at enrollment na naman for my final year in school!

tapos… i was elected exec. secretary ng student service center sa school, parang yun ang central student council. tapos appointed president ng usbc (org ng body of christ sa school). at first ayoko talaga, kasi dagdag responsibility yun.. tapos masasabay pa sya sa mahihirap kong accounting subjects… pero matagal ko ding pinag isipan… i realized lang na hindi naman yun ilalagay sa akin kung alam nilang hindi ko kaya diba… kaya yun, tinanggap ko na din… sa una lang siguro maninibago ako… pero i know makaka adjust din ako…

hindi na din ako active ngayon sa ministry,… sa church… honestly, spiritually dry ako. ewan ko… kahit nagbabasa ako ng Bible and nagpepray… pag hindi ako nakaka attend sa church… nakakapanghina pa din. kasi kahit sunday nag aaral ako… ang hirap kasi talaga… basta hindi ko maexplain…

family… ayos naman. eto, hindi ko na sila nakikita nang madalas. kasi araw araw sa bulacan na ako umuuwi, sila madalas sa pasig. si daddy and karmi minsan sa bulacan umuuwi… minsan nga nakakalungkot mag isa eh. kaya nga pagdating ko galing school, kakain na lang ako, tapos aral, then tulog na. wala naman kasi akong makakausap dun, mag isa lang kasi ako.pero konting tiis na lang, pag nagawa na ang ang haus namin sa pasig makakasama ko na silang lahat…

lovelife. ahmmm… complicated. sobra. nakakatawa lang, kasi pag gusto mo ang isang tao, hindi na siya pwede… pag siya naman ang pwede… ako naman ang hindi. nakakatawa lang. basta. ayoko na talaga. mag aaral na lang ako.

madalas akong mag isa ngayon. kaya malungkot. tapos maiiwan ka pa ng ibang tao. kung kelang kailangan mo sila, hindi mo mahagilap. nakakaiyak. pero knowing the fact that God is always there to help and comfort me, kahit pasaway ako… ok na din kahit paano. pero mas ok pa din yung palagi kang may kasama at nakakausap from time to time. sa school, masayahin at makulit akong tao. pero pag labas ko na sa school, iba na… dun ko nararamdaman yung sadness of being alone. basta.

yun lang. thanks pala sa lahat ng nagcocomment ha. appreciated.

God bless sa ating lahat at sana malagpasan ko na ang summer course ko! sana maka graduate na ako… sana maging CPA ako! hayyy…

~ by karensantiago on May 19, 2006.